Sunday, June 12, 2011

நீ சென்ற பாதை

நீ நடந்து சென்ற பாதையில்
எந்த வசந்தகாலத்தின் தடங்களும் பதியவில்லை

நீ அருந்தி சென்ற கோப்பையில்
எந்த வசந்தந்தின் வாசமும் வீசவில்லை

நீ பயணம் சென்ற பேருந்தில்
எந்த ஏக்கத்தின் பெருமூச்சும் கேக்கவில்லை

நீ கசக்கி போட்ட காகிதத்தில்
ஒரு சொட்டு கண்ணீர் கூட வரவில்லை

நீ முத்தமிட்ட கன்னத்தில்
எந்த காயங்களும் இல்லை

நீ கட்டிக்கொண்ட தலையணையில்
எந்த ஏமாற்றமும் இல்லை

நீ கடந்து சென்ற என்னில் மட்டும்
ஒரு வசந்தகாலத்தின் தடம் பதிந்திருக்கிறது
ஒரு வசந்தத்தின் வாசம் வீசுகிறது
ஒரு கூடை கண்ணீர்
ஒருவித காயம்
ஒரு ஏமாற்றம்
ஒரு பழைய காதலும் புதுப்பிக்கப்பட்டது.

4 comments:

Ramani said...

வசந்த காலப் பறவை என்கிற தங்கள்
ப்ளாக்கிற்கும் இதை பொருத்திப்பார்த்தேன்
மிகச் சரியாக இருப்பதுபோல் பட்டது
மனங்கவர்ந்த படைப்பு
தொடர வாழ்த்துக்கள்

சிவமஞ்சுநாதன் said...

மிக்க நன்றி ரமணி :-)

சொந்த கதை தொகுப்பின் கீழ், இந்த வலைதளத்தின் வரலாறு இருக்கும் படிங்க, எனக்கே ரொம்ப பிடிச்ச பகுதி அது....

Zero to Infinity said...

Very nice poem

சிவமஞ்சுநாதன் said...

Thank you infinity....:-)