Sunday, November 28, 2010

முழுமை

மதிய உணவுக்கு போக,
நண்பன் அழைத்தபோது,
கணிப்பொறிக்குள் இருந்து,
தலையை வெளியே எடுத்தேன்..
(blogala கவிதை எழுதி கொண்டிருந்தேன்)

பக்கத்தில் பல்வேறு
சந்தர்ப்பங்களில் அவள் சிந்திப்போன
கவிதைகளை
பொறுக்கி வைத்திருக்கும்
என் கவிதை நோட்டு புத்தகம்...

உடை மாற்றி காத்திருந்தேன் நண்பனுக்காக,
மேல மின்விசிறி மிக வேகமாய் சுழல,
TV-ல் "உன் விழியிலே, உன் விழியிலே" இளையராசா பாடல்,

மனதிற்கு இதம்
அவள் நினைவுகளுக்கு உரம்,
அவள் நினைவுகள் அடுக்கடுக்காய்
வந்து விழுந்தன...

எதற்காக இவ்வளவு கவிதைகள் எழுதுகின்றேன்,
யாருக்காக இந்த கவிதைகள் எழுதபட்டனவோ,
அவளே படிக்காத போது,
எப்படி இந்த கவிதைகள் முழுமை பெரும்?

என் கேள்விகளுக்கு எந்த பதிலும் கிடைக்கவில்லை,
காற்று வந்து பக்கங்களை புரட்டிக்கொண்டு இருந்தது...
என்
முதல் வாசகன்..:-)
வழக்கம் போல்
பதிலேதும் சொல்லாமல்
குளிர்ச்சியை
முகத்தில் அறைந்து
மறைந்து போனது...
     என் கவிதைகள் முழுமைபெற்றன,
     காற்றில் அவள் சுவாசம் கலந்திருப்பதால்....

தானியங்கி குறுஞ்செய்தி

முன் குறிப்பு:
எனக்கும் அவங்களுக்கும் சண்டை...
ரெண்டுபேரும் பேசாம 4 மணி நேரம் இருந்தோம்
அவள் அழைப்பேசியில் இருந்து ஒரு குறுஞ்செய்தி, "9 இலக்க எண்ணை தங்கி வந்தது" அவளிடன் கேட்டேன்...
தான் எதுவும் அனுப்பவில்லையெனவும்..குறுஞ்செய்தி தானாய் வந்திருக்குமென கூறினால்...


இனி என் பதில்:

மனசங்களுக்கு மனசு சரி இல்லைன்னா,
தனியா பேசறமாதிரி,
மொபைல்க்கு மனசு,
சரி இல்லைனா,
தானே SMS அனுப்பிக்கும் போல,
என்ன Problem-nnu பார்த்து சரி பண்ணாதே...
நாம பேசும் போது நமக்காக பேசற மொபைல்,
நாம தனியா பேசும்போது,
அதவும் தனியா பேசறது,
ஒரு வித அன்பின் 
வெளிப்பாடா கூட இருக்கலாம்....

Good Night

குட்டிமான்னு
பெயர் வைக்கப்பட்டு,
குரங்கு என்றழைக்கப்படும்
ஒரு தேவதைக்கு
இந்த தேவதைகாதலனின்
இரவு நேர வணக்கங்கள்..
உன் இரவு முழுவதும்
கனவுகளால் நிறைந்து கிடக்கட்டும்,
உன் கனவுகள் முழுவதும்
என் நினைவுகளால் நனைந்து கிடக்கட்டும்...

மதம்பிடித்த தலையணை

உறக்கத்தில் நீ சிந்தும் புன்னகை தின்று,
உன் தலையணைக்கு மதம் பிடிக்கட்டும்,
உன் விரல் தீண்டிய போர்வை,
மலர் இதழாய் மாறி,
உன் மென்மை கண்டு போசுங்கட்டும்,
உன் பாதம் தீண்டிய அணல் காற்று,
தென்றலாய் மாறி,
இந்த தேசத்தையும் உன் தேகத்தையும் குளிர்விக்கட்டும்,
மொத்தத்தில் உன் இருப்பும், விழிப்பும்
உலகத்தின் சமநிலையை கெடுத்து
என் கவிதைக்கு காரணமாய் மாறிப்போகட்டும்....

Saturday, November 27, 2010

எது அழகு?

அரைகுறை ஆடையில்,
அங்கம் தெரிவித்து,
அகிலத்தை அசைப்பதாய் நினைக்கும்,
ஆப்பிள் நிறத்தவளே கேள்,
உனதருகில் இருக்கும்,
கோதுமை நிற அழகியின்,
சுடிதார் அசைவில் சிக்கிக்கொண்டு,
அவள் கண்ணசைவில்
விழும் கவிதைகளுக்காய்,
காத்துக்கிடக்கும் நான்,
உனக்கு புரியாத புதிர்,
வளையாத திமிர்,
எனக்கு நீ..
புரியும் பதர்,
வளையும் செங்கோல்....

மாயவலை

அவள் என்னை காதலித்தாள்,
நான் இவளை காதலித்தேன்,
இவள்மேல் கொண்ட காதலால்,
அவள் காதல் புரியவில்லை எனக்கு,
காலம் கணிந்தது,
அவள் காதலை நான் புரிந்துகொண்ட அதே கணத்தில்,
நான் இவள் மேல் கொண்ட காதலை அவள் புரிந்துகொண்டாள்,
அவள் விலகினாள்,
இவளிடம் காதலை சொன்னேன்,
இவள் அவனை காதலிப்பதாய் சொல்லி,
என் காதலை மறுதலித்தாள்,
இறுதியில்
இவளும் அவனும் இணையவில்லை,
நானும் அவளும்/இவளும் இணையவில்லை,
காதல் ஒரு மாயவலை,
நாங்கள் நால்வரும் ஒரே காரணத்திற்காய் சிக்கிக்கொண்டு,
வெவ்வேறு காரணங்களுக்காய் விடுவிக்கப்பட்டோம்,
பின்பொருநாள்
அவள் திருமணம் செய்துகொண்டாள்,
இவள் நிச்சயம் செய்துகொண்டாள்,
அவன் Tasmac-ல் account open செய்துகொண்டான்,
நான் கவிதை எழுதத்துவங்கினேன்....
காதல் ஒரு மாயவலை.....

கடைசிவரை

Gudnite சொல்லி புன்னகையுடன்,
உறக்கம் தழுவினான் நண்பன்,
உன் Gudnite குறுஞ்செய்திக்கு,
Miss U பதில் அனுப்ப காத்துகிடந்த
எனக்கு,
கடைசிவரை உறக்கம் வரவேயில்லை,
உன் Gudnite குறுஞ்செய்தியையைப்போலவே....

வேறுபாடுகள்

SMTP, POP3 protocol
வேறுபாடுகளை
விவாதிக்கிறார்கள் நண்பர்கள்,
உன் உதட்டுசுழிப்பிற்கும்,
புருவ நெளிவுக்குமான
வேறுபாடுகளை
புரிந்துகொள்ள முயலும்
என்னைப்போலவே
அவர்களும்
முடிவை எட்டவேயில்லை...
செய்தி பரிமாற்றம் சரியாய் நடக்கும் வரை,
விதிகளை பற்றி கவலை எதற்கு?

அலைகள் ஏன் ஓய்வதில்லை?

நினைவலைகள் அற்ற,
மனதிற்க்காய் மனம் காத்துகிடந்தது,
அமைதிபுயலாய் நீ வந்தாய்,
அமைதி உன்னிடம்,
புயல் என்னிடம்,
பின் எப்படி
அலைகள் ஓயும்?

காற்றில் யாரோ

அவளிடமிருது திரும்ப வராது எனதெரிந்தும்
அனுப்பிய கடைசி என் 'இனிய இரவுகள்'(gud nite) குறுஞ்செய்தி,
காற்றில் அலைந்த அதே நேரத்தில்,
அதே நோக்கத்தில்,
அனுப்பப்பட்ட வேறோருவளின்
குருஞ்செய்தியுடன் மோதிக்கொண்டது,
என்ன பேசியிருக்கும்!?!
ஒரு வறட்டுபுன்ன்கையை தவிர...

நான் வாங்கிய பரிசுப்பொருள்

ஒற்றை ரோசா,
ஒரு கைப்பையுடன்,
ஒரு கூடை புன்னகை ஏந்தி,
வருபவளுக்கு
நேற்று பிறந்தநாள்,
என்ன கொடுக்கலாம்?
நீண்ட ஆலோசனைக்கு பிறகு,
வாங்கப்பட்ட கைப்பையில்,
கலர்ககிதங்கள் சுற்றி காத்துகிடந்தேன்,
நடைமுறை சிக்கலால் வரமுடியாது,
என் பரிசினை வாங்கமுடியாது,
அவள் அலை பேசியதில்
கூறியபோது.
நடைமுறை சிக்கல் என்ற வார்த்தைக்கு
காதல்முறை சிக்கல் என்று அர்த்தம் மற்ற,
அதிக நேரம் பிடிக்கவில்லை..
உள்ளுக்குள் சிரித்துக்கொண்ட
நான் வாங்கிய பரிசுப்பொருள்
8 மதமாய் என்னை பார்த்து சிரித்துகொண்டே இருக்கிறது...
காதல் அலமேரியில் கூட காத்துக்கிடக்குமா என்ன!?!?!?!
பின்குறிப்பு: நேற்று முடிந்து 8 மாதங்கள் ஆகின்றன...

வரமும் சாபமும்

வெளிச்சமற்ற இரவுகளில்,
உறக்கமற்ற விழிகளில்,
இரக்கமற்ற தேவதையாய்,
சுற்றி சுழன்று திரிபவளே கேள்...
ஒருதலை காதலர்களுக்கு,
வரமும் சாபமும்
காதலே.....
நீ சாபமாய் கொடுத்தாலும்,
வரமாய் கொடுத்தாலும்,
காதல் எங்கள் கணக்கில் வரமே...

Tuesday, November 2, 2010

உலகின் தலைசிறந்த 10 ஹீரோக்கள்

நம்ம மதுரையை சேர்ந்த இவரை பிரபல CNN நிறுவனம் “உலகின் தலைசிறந்த 10 ஹீரோக்கள்” அப்படிங்கிற போட்டியில் இவரையும் ஒரு வேட்பாளராக நிறுத்தி இருக்கிறது.....!! தமிழர்களாகிய நமக்கு இது மிக பெரிய பெருமை. இவர் ஏதோ அரசியல் தலைவரோ, சினிமா துறையை சேர்ந்தவரோ, பெரிய தொழில் அதிபரோ இல்லை. 'நல்ல மனித நேயர்' இதை விட வேற சரியான வார்த்தை எனக்கு கிடைக்கவில்லை. சக மனிதர்களை எல்லோராலும் நேசிக்க கூட முடியாத போது இவர் மன வளர்ச்சி இல்லாத பலரை வாழவைத்து கொண்டிருக்கிறார் ....எந்த விளம்பரமும் இல்லாமல்.......!! இது மிக பெரிய விஷயம்.....!!!

யார் இந்த கிருஷ்ணன்...?!!


சமையல்கலை படிப்பு படித்து தங்க பதக்கம் வாங்கியவர் இவர்....பல விருதுகளையும் பெற்ற இவர் சில காலம் பெங்களூரில் பிரபல ஹோட்டலில் வேலை பார்த்தார், பின்னர் சுவிட்சர்லாந்தில் வேலை கிடைத்து அங்கே செல்வதற்கான ஏற்பாடுகளை யதேச்சையாக வழியில் ஒரு திடுக்கிடச் செய்யும் காட்சியை காண்கிறார். புத்திசுவாதீனமில்லாத ஒரு 80 வயது முதியவர் பல நாள் உணவில்லாமையால், தன் மலத்தை தானே எடுத்துண்ணும் கொடுமையான காட்சி! உடனே நம்மைப்போல, அருவருப்புடன் ஒதுங்கிச்செல்லாமல், கிருஷ்ணன் ஓடிச்சென்று அருகிலுள்ள கடையில் இட்லிப்பொட்டலத்தை வாங்கிக்கொண்டு வந்து, அந்த முதியவரின் கைகளை சுத்தப்படுத்திவிட்டு, தானே அந்த இட்லியை ஊட்டிவிடுகிறார்! அதற்கான சன்மானம், அந்த முதியவரின் பனித்துப்போன கண்களுடன்கூடிய ஒரு பார்வை! இந்தச் சம்பவம் அவரின் சராசரி இளைஞரின் கனவான “ஒரு பெரிய ஓட்டல் முதலாளியாவதை” தூள்தூளாக்கிவிடுகிறது! இந்த மாதிரி புத்தி சுவாதீனமில்லாதவர்களுக்காக உதவணும் என்று இவர் முடிவு செய்த போது இவரது வயது வெறும் 21



இப்போது 29 வயதாகும் கிருஷ்ணன் அவர்கள் காலை மதியம் மற்றும் இரவு ஆகிய மூன்று வேலை உணவையும் கிட்டத்தட்ட 400 புத்திசுவாதீனம் இல்லாதவர்களுக்கு தினம் அளிக்கிறார் .... !! இத்துடன் முடிவது இல்லை இவரது வேலை....அந்த மக்களில் சிலருக்கு முடிவெட்டுவது, நகம் வெட்டுவது தொடங்கி அவர்கள் இறந்து விட்டால் கொல்லி போடுவது வரை இவரது தொண்டு நீள்கிறது.......!!


இப்பணிக்காக அவருக்கு கிடைத்துள்ள அங்கீகாரம்தான், 2010 ஆம் ஆண்டுக்கான உலகின் தலைசிறந்த பத்து ஹீரோக்களுள் ஒருவர் என்னும் உயரிய பட்டத்துக்கான போட்டிக்குத் தேர்வானது!



சி.என்.என். தேர்வு பட்டியலில் இடம்பெற்றதால் இப்போது 25,000 டாலர்கள் பரிசுத் தொகை கிடைத்திருக்கிறது. இந்த ஆன்லைன் வாக்கெடுப்பில் முதலிடம் பெற்றால், கிருஷ்ணனுக்கு 1,00,000 டாலர்கள் பரிசுத் தொகை கிடைக்கும். அது, அவரது கனவுத் திட்டத்துக்கு உறுதுணை புரியலாம்.....!

கிருஷ்ணனுக்கு எப்படி ஓட்டு போடுவது

இவருக்கு எப்படி நாம் ஓட்டு போடுவது என்று பார்ப்போம். இந்த லிங்கில் செல்லவும். உங்களுக்கு கீழே இருப்பதை போல விண்டோ வரும். http://heroes.cnn.com/vote.aspx



இதில் நான் கட்டம் போட்டு காட்டி இருப்பது தான் நம்மாளு அவர் படத்தின் மீது க்ளிக் செய்யுங்கள்.

உடனே அவருடைய படம் கீழே இருக்கும் காலி கட்டத்தில் வந்திருக்கும்.

அடுத்து உங்களுக்கு தெரியும் இரண்டு வார்த்தைகளை அந்த காலி கட்டத்தில் சரியாக நிரப்புங்கள்.

அடுத்து கீழே உள்ள VOTE பட்டனை அழுத்துங்கள் அவ்வளவு தான் நம் தமிழனுக்கு உங்களால் ஒரு ஓட்டு அதிகமாகியது என்ற பெருமையோடு அந்த தளத்தில் இருந்து வெளியேறுங்கள்.

முடிந்தால் உங்கள் நண்பர்களுக்கும் இந்த தகவலை தெரிவியுங்கள். நவம்பர் மாதம் 18 ஆம் தேதியோடு ஓட்டு போடுவது முடிகிறது. அதற்குள் மற்றவர்களுக்கு தெரிவிக்கவும்.

பதிவர்கள் நினைத்தால் இதை அனைவருக்கும் எளிதாக கொண்டு செல்ல முடியும். பதிவர்களே தமிழனுக்காக ஒரு பதிவை போடுங்கள்.

திருமதி கவுசல்யா அக்கா அவர்களின் பதிவை பார்த்து இந்த பதிவை போட எண்ணம் எனக்கு தோன்றியது. அது போல் உங்களுக்கு பதிவு போட வேண்டும் என்ற எண்ணம் தோன்றினால் உடனே போடவும். தாமதிக்க வேண்டாம். கடைசி தேதி நவம்பர் 18 வரை மட்டுமே.

Thursday, October 21, 2010

மௌனத்தின் விசும்பல்கள்

காதலி திருமணப்பத்திரிக்கை

கொடுக்க அழைக்கிறாள்,

அந்த நிமிடங்களை எப்படி எதிர் கொள்வது..

வேண்டாம் என ஓடி ஒளிந்து கொள்ளலாம்,

வேண்டுமென திட்டி தீர்த்து விடலாம்,

வேண்டாவெறுப்பாய் வாங்கிகொள்ளலாம்,

அந்த காதல் உடைந்துபோக நானும்

பலவிதங்களில் காரணமாதலால்,

உடைந்த மனத்தோடு சென்று வாழ்த்தி

பெற்றுக்கொண்டேன் பத்திரிகையை,

வீடு திரும்பும்போது நான் அவளுக்கு சொன்னது,

சந்தோசமாய் இரு,

அவள் எனக்கு சொன்னது...

"All the best......"

சாய்ந்து அழ தோள்கள் இல்லாதபோது,

வார்த்தைகளை விட மௌனமே மேல்.....

Wednesday, October 20, 2010

பசுமை மாறக்காதல்

உன்னை சந்தித்து,
சற்றேறக்குறைய 4 வருடங்கள் ஆகின்றது,
சில சந்தோசங்கள்,
பல சங்கடங்கள்,
சண்டைகள்
எல்லாம் கடந்து,
முடிவாய்
ஒரு மௌனப்பெருவெளியில்
இன்றும்
நம் காதல்
வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது,
பசுமை மாறாமல்....

வளர்ச்சிதை மாற்றம்

நீ சிந்தாத வெட்கம்,
உதிர்க்காத புன்னகை,
பேசாத வார்த்தைகள்,
இவைகளுக்காக தவமிருந்து,
காதல் யோகியனேன்...
வரம் கிடைக்கும் நாளில்
தேவதைக்கதலனாவேன்....

திருவிழா

அம்மன் திருவிழாவுக்காக
ஓராண்டு
காத்திருக்க முடியாத நான்,
அவள் பிறந்தநாள் கொண்டாடினேன்...

Wednesday, June 23, 2010

மீனா புஸ்

முன் குறிப்பு: படத்தில் இருக்கும் மடல்கள், மாடல்கள்
இது ஒரு UKG பொன்னுக்கும் எனக்கும் நடந்த உரையாடல்..
இடம்: ஒரு ரயில் பயணம்
பங்கேற்ப்பாளர்கள்:
1 . அந்த பொண்ணோட அம்மா
2 . என் நண்பர்கள் 5  பேர்
3 . அந்த பொண்ணோட அண்ணன்
4 . ரூபி கியுப்- அதாங்க கலர் கலரா பொட்டி பொட்டியா இருக்குமே.. ஒவ்வொரு சைடும் ஒரே கலர் வரமாதிரி சேர்க்கணும்..இத என் நண்பன் கைல வச்சிருந்தான்...
இதுக்கு பேரு ரூபி பெட்டின்னு வச்சுக்கலாம்..
5 . வைரமுத்துவோட "ஒரு போர்க்களமும் இரண்டு பூக்களும்" புத்தகம்

எங்களின் நேர்த்தியற்ற உரையாடலின் நடுவில்
அவள் பெயர் கேட்டேன்...

அவள்: "மீனா புஸ்"
நான்: அப்படீன்னா?
அ: மீனா குட்டி
நா:  பள்ளிகூடத்துல இதே பேரா?
அ: அங்க சுபலக்ஷ்மி

நா:உங்க வீட்ல பூனைக்குட்டி இருக்கா?
அ:  6 இருக்கு..
"இல்ல அவ பொய் சொல்லறா..எங்க வீட்ல பூனை இல்ல..."இது அவங்க அண்ணன் இவரு ஒன்னாவது படிக்கறாரு..

ரூபி பெட்டி கைல வச்சுருந்தா, ஒரு அழகான shapeukku அத கொண்டு வந்து..இதுதான் எங்க டாடி ஆபீஸ் மாடல்
அ: எங்கே உங்க ஆபீஸ் செய்யுங்க..
ஒரு மாதிரி வளச்சு கொடுத்தேன்..
அ: இது ரயில் மாதிரி இருக்கு...

நா: சரி எனக்கு ஒரு கதை சொல்றியா?
அ: எனக்கு தெரியாதே!!
நா: உங்க மிஸ் சொல்லிதரல?
அ: மிஸ் எதுக்கு கத சொல்லணும்?
என்னிடம் இதுக்கு பதில் இல்ல..ஒரு புன்னகை கொடுத்தேன்...

நா: நீ சிங்கம் பாத்திருக்கியா?
பதில் இல்லை
அ: இதுதான் எங்க ஸ்கூல்..மீண்டும் ரூபி பெட்டியின் அடுத்த வடிவம் காட்டினாள்..
நா: ம் நல்லா இருக்கு..சரி சொல்லு சிங்கம் பாத்திருக்கியா?
அ: இல்ல
நா: வண்டலூர் zoo போயிருக்கியா?

என் தலைமுடியை பிடித்து இழுத்தவள் கேட்டாள்..
"இவ்ளோ நீளமா முடி இருந்தா பேன் வராதா?"
நா: சீக்காய் போட்டு குளிச்சா வராது..எனக்கு ஒரு தமிழ் rhyms சொல்லுறிய?

அ: ரெண்டு கையையும் சேர்த்து நீட்டுங்க...Jan, feb வெளையாடலாமா?
நான் Jan சொன்னா நீங்க Feb சொல்லி என் கைல அடிக்கணும்..ரெடியா?
அ: Jan
நா: Feb
அ: மார்ச்
நா:april
ஒஏய்.. ஒஏய்..ஒஏய்..நீங்க பொய் சொல்லுறிங்க...கூச்சலிட்டாள்..
மீண்டும் எங்கள் விளையாட்டு தொடர்ந்தது..

அ: உங்களுக்கு எத்தனை குழந்தைங்க?
நா: மாமாவுக்கு இன்னும் கல்யாணம் ஆகலைடா...
சரி பாடடி வடை சுட்ட கதை தெரியுமா?

பதிலே இல்லை..ரூபி பெட்டியில் முமரமாய் இருந்தாள்..
நா; உனக்கு ஆத்திசூடி தெரியுமா?
"மீண்டும் பதில் இல்லை.."
நா: சரி நான் ஒரு கதை சொல்லுறேன் கேளு..
ஒரு காட்டுல ஒரு சிங்கம் இருந்துச்சாம்..
காட்டுக்கு யாரு ராஜா சொல்லு?

அ: நாங்கெல்லாம் சப்பாத்தி சாப்பிட போறோமே!!!
நா: சரி சீக்கிரம் சாப்பிட்டு வா...மாமா அதுவரைக்கும் புக் படிக்கறேன்..

சாப்பிட்டு முடித்தவள், என் மீசை தடவி பார்த்தாள்...
அவள் கை ஈரம் என் மேல் பட்டு நான் சட்டென பின்வாங்க....
அவள் சட்டை எடுத்து என் முகம் துடைத்தாள்..!!!!

அ: உங்க கண்ணாடிய கொடுங்க..
நா: எதுக்கு
அ: கொடுப்பீங்களா மாட்டீங்களா?
நா: மாமா கண்ணாடிய போட்டா உனக்கு கண்ணு தெரியாது...

கண்ணாடி கழற்றப்பட்டு 15 நொடிகள் ஆகிவிட்டன..
கச்சிதமாய் அணிந்தவள் எல்லோரிடமும் பூரிப்பில் புன்னகையால் கூச்சலிட்டாள்...
திரும்ப எனக்கு அனுபவிக்கப்பட்டது..
Jan, Feb வெளையாட்டு மீண்டும் ஆரம்பித்தோம்..

June  மாதத்தை நடுவில் மறந்து நடிக்க..
என் காதில் வந்து மெல்லமாய் விடை சொன்னாள்...

நா: ம்ம் June June June...
ஒஏய்.. ஒஏய்..ஒஏய்..ஒரு தடவைதான் சொல்லணும்...
அடுத்த முறையும் June மறந்து நடித்தேன்..

அ: உனக்கு எத்தனை தடவை சொன்னாலும் சரியா சொல்லவே மாட்டியாடா?
அவள் அம்மா டா தவறென அதட்டினாள்..

நா: சரி உனக்கு ஆத்திச்சுடி தெரியுமா?
அ: ம்..தெரியுமே
ஆத்திச்சுடி
கீதிச்கிடி
காத்திச்சுடி
கேத்திச்சுடி

என் நண்பர்கள் என்னருகில் சீட்டு விளையாட பார்த்தவள்
அ: எனக்கு அந்த சீட்டு கட்டு வேணும்..
நா: அவங்க விளையாடிக்கிட்டு இருக்காங்க..நாம அப்புறம் விளையாடலாம்..
அ: எனக்கு இப்பவே வேணும்..
நா: அந்த சன்னல் ஓரமா ஒரு மாமா இருக்கன்ல அவனுக்கு பைத்தியம் பிடிச்சுக்கு
சீட்டுகட்டை வாங்கினா..அவன் கடிச்சு வச்சிடுவான்...
அ: எங்க கடிப்பாங்க?
மணிக்கட்டை கட்டி இங்கேயா? என்றாள்
இல்லை
கழுத்தை காட்டி இங்கேயா? என்றாள்!!
இல்லடி மூக்கை கடிப்பான்..போதுமா?

ஐயோ!!! மூக்கை பிடித்தவள் என்னையும் அவனையும் மாறி மாறி பார்த்தாள்...
பக்கத்தில் 30 முதல்  40  வரையுள்ள ஒரு தம்பதி ஒருவர் மேல் ஒருவர் சாய்ந்து  தூங்க...
அ: அந்த ஆன்ட்டிய எழுப்பி விட்டுட்டு நீங்கதான் எழுப்பிவிட்டீங்கன்னு சொல்லட்டுமா?
நா: அடிப்பாவி..!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
அந்த uncle தூங்கும் போதே பாப்பாரு..உன்ன போலீஸ்-ல புடிச்சு கொடுத்துருவாரு...

அவள் என் பதிலை மதிக்கவே இல்லை!!!..

என் சட்டையில் இருந்த பயணச்சீட்டு எடுத்து முன்னும் பின்னும் பார்த்தாள்..
அ: இத கிழிச்சு  எனக்கு ஒரு கப்பல் செஞ்சு தரிங்களா?
நா: blue-color சட்டை போட்டு ஒரு ஆள் வந்து இதே கேப்பாரு..அப்போ கொடுக்கலேன்னா..நடு மண்டைலேயே கொட்டுவரு..
வரிசையாக எல்லா canteen boys-ம் blue color ட்ரஸில் வர..
எல்லோரையும் உற்று உற்று பார்த்தாள்...

நா: ஸ்கூல்-ல உன் friends பேரெல்லாம் சொல்லு..
"அவளுக்கு ஸ்கூல்-ல shyam-ன்னு ஒரு பாய் friend இருக்கான்.." இது அவங்க அண்ணன்...
அ: ஒஏய்.. ஒஏய்.. இவன் பொய் சொல்லுறன்
நா: சரி நீ சொல்லு..உன் friends பேர் என்ன?
பதில் இல்லை..!!!

என் cellphone எடுத்தவள் games வச்சுகொடுங்க என்றாள்!!
பாம்பு விளையாட்டு வச்சு கொடுத்தேன்.

அ: என்ன first level-ல செவுத்துல முட்டி அவுட் ஆகுது..?
நா: அது அப்படித்தான்..சரி நீ சொல்லு எதுல ஸ்கூல் போவ?
van-a? இல்ல bus-a?
அ: பைக்-ல
நா: நீ ஓட்டுவியா?
அ: ம் ஒட்டுவனே!!!!!
நா: உங்க டாடி லேப்டாப் வசிருக்கரா?
அ: ம்..6 இருக்கு...
நா: உங்க வீட்ல TV இருக்கா?
பதில் இல்லை!!!

French beard  வச்சிருந்த என் முகத்தை தாடை பிடித்து ஆராயந்தவள்..
முகத்தை தூக்கி பிடிதவறே..என் கழுத்தில் கிச்சு கிச்சு மூட்டி சிரித்தாள்...

என் முகம் தடவி மீசை முறுக்கினள்...

"meena  வந்து படு..' இது அவங்க அம்மா..
எதுவும்  பேசாமல்
அவள் அம்மா மேல் சாய்ந்து கொண்டு என்னை பார்த்தாள்...:-)

கண்சிமிட்டி உதடு குவித்து சிரித்தேன்...
புன்னகைத்தாள்.....

புத்தகம் படிக்க தொடங்கினேன்...
"காதல் என்பது பைதியகாரத்தனதிர்க்கு
அமைக்கப்பட்ட மேடை" என்ற வைரமுத்துவின் வரியை படித்து..புத்தகம் மூடி சிந்தித்து அவள் முகம் பார்த்தேன்...
தூங்கி விட்டிருந்தாள்....

இப்ப மனுஷயபுத்திரனின் ஒரு கவிதை...
--------------------------------
ஒரு குழந்தையும்
ஒழுங்கில் இல்லை..

எல்லாவற்றையும் உடைக்கிறார்கள்
கறையாக்குகிறார்கள்.
கிழிக்கிறார்கள்..
யாருக்கும் அடிபணிய மறுக்கிறார்கள்..
எல்லா திட்டங்களையும் கலைக்கிறார்கள்.
அக்கறையை புறக்கணிக்கிறார்கள்..
கற்றுகொடுக்கப்பட்டவை அனைத்திலும்,
கொஞ்சம் மறந்து விடுகிறார்கள்..

ஆனால்
அவர்கள் வளர்கிறார்கள்
துல்லியமாக..
நேர்த்தியாக, வலிமையாக..
நம்மைப்போல் அல்லாமல்!!!!!!.
-------------------------------

Monday, May 17, 2010

முதல் நாள் இன்று

வாழ்க்கை துணை..
துணைவி..
மனைவி..
காலமெல்லாம் காதலி..
இந்த எல்லா வார்த்தைகளும் மனதிற்குள் எதோ ஒரு குதூகலத்தை ஏற்படுத்த..
அவளுடன் வாழப்போகும் வாழ்க்கை ஒரு ஒத்திகையாய் திரும்ப திரும்ப ஒளிப்படமாய் மனதிற்குள் ஓட,
நில்லாமல் ஓடும் மனம்,
நின்று போன இதயம்,
எதையும் அவளிடம் வெளிக்காட்டாமல் அல்லது வெளிப்படையாய் வெளிக்காட்டாமல் ஒரு உரையாடல் நிகழ வேண்டும்/நிகழ்த்த வேண்டும்..
இது சாத்தியமா? ஆம் எனில் எப்படி இது சத்தியம்.? இதுதான் கேள்வி...


பதில்: சாத்தியம்
எப்படி சாத்தியம்: பதிவை மேலும் தொடர்க

நடிகர் சூர்யா நடிப்பதற்கு ஆரம்பிப்பதற்கு முந்தைய இரவு, சிவகுமாருடன் சேர்ந்து மணிரத்தினத்தை பாக்க போனபோது என்ன நடந்தது..?
அறிமுக படலம் முடிந்து,
மெல்லிதாய் சூர்யாவை சிரிக்க சொன்ன மணி..
சூர்யா முடித்ததும், சிரித்து சொன்ன வார்த்தைகள் ..
"சிரிப்பது என்பது உதட்டை பொறுத்ததல்ல..
கண்களால் சிரிக்க வேண்டும் "..

கண்களால் சிரிப்பதற்கு கண்ணாடி இடைஞ்சலாய் இருக்கும் என் அதை கழட்டும் முன்பு இந்த ஆய்வு முடிவை கண்ணாடியுடன் படிக்கவும்..
அமெரிக்காவில் நடந்த ஒரு ஆய்வு:
கண்ணாடி போட்டவர்களை பற்றி என்ன நினைகிறார்கள் மக்கள்..?
முடிவு: கண்ணாடி போட்டவர்கள் புத்திசாலிகள் என 73 % மக்கள் சொன்னார்கள்..
என்ன காரணம் என்ற போது, உருப்படியாய் யாருமே பதில் சொல்லல.
 சுருக்கமா சொன்ன..நம்ம ஊர்ல செவப்பா இருகாறவன் பொய் சொல்லமாட்டன்னு சொல்லற மாதிரி கண்மூடித்தனமாய் இல்லாமல் ரொம்ப ஆழமான மனதிருக்குள்ளிருந்து சொன்ன ஒரு பதில்தான் மேற்சொன்ன ஆய்வு முடிவு...

அப்போ மனசுல இருந்து பேசுனா சரின்னு முடிவுக்கு வந்து..
நெறைய செய்திகளை மனசுக்குள் சேர்த்து வைத்து..
ஒத்திகை பார்த்துட்டு போகவேண்டாம்..

ஏன்னா கீழ்க்கண்ட எதுவும் நடக்கலாம்:

நிகழ்வு 1 : எப்படியும் அவங்கள பார்த்ததும் உங்க மனச அவங்ககிட்ட கொடுத்துட்டு, மறுபடியும் ஒன்னாம் வகுப்புல teacher-a பார்த்த்ததும் முழிச்ச மாதிரியே முழிப்பீங்க...

நிகழ்வு 2 : அவங்கள பார்த்ததும் எல்லாம் மறந்து, இளையராஜா BGM மட்டும் கேட்கும், வார்த்தைகள்அற்ற மௌனமும், இசையும், காதலின் பரிணாம வளர்ச்சிக்கான அடையாளங்கள்.. ஆனா இது காதலின் மூன்றாம் கட்டம்..இப்போ வேணாம்

நிகழ்வு 3 : நீங்க என்ன பத்தி என்ன நினைக்கீரிங்க அப்படின்னா மனசு கேக்க சொன்ன, உங்க உதடு அழகா சொல்லும் "நீங்க உங்களைப்பத்தி நின்ன நெனைக்கீரிங்கனு" அதனால தேர்ந்டுத்த கேள்விகள் வேண்டாம்

யோவ் எதவுமே சொல்லவேண்டாம்ன்னு சொல்லற, எதுவுமே சொல்லாம இருக்க வேண்டாம்ன்னு சொல்லற..நீயெல்லாம் ஒரு ஆளுன்னு உன் பதிவை படிக்கறேன் என உரிமையோட கோபப்பட்டால் ..உங்களுக்கு என புன்னகையை பதிலாக தருகிறேன்...மேலும் படிக்க...


முந்தைய நாள் இரவில் செய்யவேண்டியவை:
அவங்கள பார்ப்பதற்கு முந்தைய இரவில்..இளையராஜாவின் மெல்லிசை கேட்காமல், துள்ளல் இசை கேட்கவும்..எடுத்துகாட்டு: "வர்ற வைகாசி மாசத்துல பந்தல் ஒன்னு போட்டு, ரெண்டு வாழைமரம் கட்டபோறேண்டீ"

தபுசங்கர் கவிதைகள் படிக்கவும்..

ஒரு ரோஜாபூ வாங்கி வந்து உற்று பார்க்க வேண்டாம், ஏன்னா, விடிய வரைக்கும் அதையே பாத்துட்டு இருப்பீங்க, விடிஞ்சதும் கண்ணு வீங்கி, வல்லவன் சிம்பு மாதிரி getup மாறிடும்..

நல்ல காமெடி பக்க முடியாது,
நல்லா ஜோக்  வராது,
நல்ல புத்தகம் படிக்க முடியாது,
நல்லா தூங்க முடியாது..
இதெல்லாம் மாற்ற என்ன பண்ணலாம்..!!!
ஒண்ணுமே பண்ண முடியாது..அனுபவிச்சே ஆகணும்..
காதல்ன்ன சும்மாவா என்ன..!!!
நாங்கெல்லாம் சரியா தூங்கி 3 வருஷம் 35 நாள் ஆச்சு..

மறுநாள் காலை சற்று ஈரத்துடன் விடியும்:
பின்ன? காதலால் நனைந்த ஒரு இரவின் விடில் எப்படி வறண்டுகிடக்கும்..

இந்த நொடியில் இருந்து இனிமேல் நடக்க போறது எல்லாம் உங்க மனசுல
புகைப்படம் எடுத்தது போல பதியனும்.. நீங்க வருங்கால தபுசங்கர்..mind-ல வச்சுக்கங்க...

வீட்டு மூலைல இருக்கும் பல்லிகிட்ட gudmorning  சொல்லுங்க..
பூனைகுட்டிக்கு முத்தம் கொடுக்காதீங்க ஏமாந்து போகட்டும்..
பல் விளக்கும் போது கண்ணாடி பாக்காதீங்க..அப்புறம் நாள் பூரம் பல்லு மட்டும்தான் விளக்குவீங்க...
நல்லா shave பண்ணுங்க, அறை குறையா குளிங்க..
பேனவை மறந்துட்டு சட்டை போட்டுட்டு வெளிய போங்க..

பறவை எங்க இருக்குமோ அங்க தேடிப்போய் ஒரு பறவையை தேர்ந்தெடுத்து உற்று பாருங்க, முடிஞ்சா என்ன,  கண்டிப்பா அந்த பறவைகிட்ட, அவங்ககிட்ட கேட்க்க இதுவரைக்கும் வச்சிருந்த கேள்விகளை கேளுங்க, இந்த  உலகத்துல பூனை, நாய் மற்றும் குருவிகிட்ட காதல சொல்லாத காதலர்களை வெரல் விட்டு எண்ணிடலாம்..
நானெல்லாம் கம்ப்யூட்டர்-க்கு first propose  பண்ணிட்டு அப்புறம்தான் அவங்ககிட்ட சொன்னேன்..

சரி சரி நேரம் ஆய்டுச்சு..உங்க தூரத்துல ரொம்ப நேரமா பாவமா நிக்கற நண்பனை கூட்டிகிட்டு சாப்பிட போங்க...
"கண்டுபிடிச்சதில் இருந்து இன்று வரை வடிவம் மாறாமல் இருக்கும் இந்த
இட்லி போல
அவளை பார்த்ததில் இருந்து
என் பார்வை நிரந்தரமாய் மூடும் வரை
என் காதல் வடிவம் மாறாமல் இருக்கும்" அப்படின்னு நீங்க சொல்ற
கவிதையை கேட்க்க கண்டிப்பாய் ஒரு அப்பாவி வேண்டும் நமக்கு...

இப்போ அநேகமா அந்த பொண்ணு/அவங்க/உங்க வருங்காலம்/எதிர்காலம்/நிகழ்காலம் கால் பண்ணுவாங்க,
3 ரிங்கு விட்டுட்டு அட்டென் பண்ணுங்க,
எவ்ளோ நேரத்துல வருவாங்கன்னு confirm பண்ணிட்டு,
நண்பனை வீட்டுக்கு போக சொல்லிட்டு,
பக்கத்துக்கு சீட்ல இருக்கும் குழந்தை முடிய பிடிச்சு இழுங்க..
காதல் இருக்கற ஒருத்தனை எவனும் எதுவும் பண்ண முடியாது,
(பண்ணினாலும் ஒன்னும் ஒரைக்கது நமக்கு...)

அமைதி புயலாய் கிளம்புங்க சத்தம இல்லாம ஒரு மனச சாய்க்க போறீங்க..
அந்த திமிர் இருக்கட்டும்..
அதோ அவங்க தூரத்துல வராங்க..
உங்க இதயம் துடிக்கறது உங்க காதுல கேக்கும்,
train  வருதுன்னு எங்கேயாவது திரும்பி,  கெடைச்ச நேரத்தை வீண் பண்ணாதீங்க,
அவங்க பக்கத்துல வந்துட்டாங்க, so என்ன பேச போறீங்க?

"நாசமா போச்சு, அதே தெரிஞ்சுக்கதானே இவ்ளோ நேரம் படிச்சேன்.."
அப்படின்னு நீங்க சொல்லறது எனக்கு கேட்குது"

என் அனுபவத்தில் இருந்தும், மனசில் இருந்தும் சொல்றேன்,
எதுவுமே  prepare பண்ணாதீங்க,
சும்மா ஜெனரல் கேள்விகள் கேளுங்க,
ஒரு கட்டத்துல
அவங்கள காதலிக்க சொல்லி உங்க கிட்ட எதோ ஒன்னு வந்துசொல்லும்,
அந்த எதோ ஒன்னும் அவங்க கிட்டேயும் உங்கள காதலிக்க சொல்லும்...
அந்த நிமிஷம் அருவி மாதிரி காதல் உங்களுக்குள்ள அடிச்சு துவைக்கும்,
அப்புறம் எப்படியாவது பேசறத ஒரு 5 நிமிஷம் நிறுத்திட்டு வந்து எனக்கு பின்னூடடம் போடுங்க..
வாழ்த்துக்கள்....

Tuesday, May 4, 2010

நா. பிச்சமூர்த்தியும் வெளியூர்க்காரனும்

ஒரு ஊர்ல ஒரு ஓவிய கண்காட்சி நடந்தது
கண்காட்சி பக்க வந்தவங்க எல்லாரும் ஒரு படத்துக்கு முன்னாடி நின்னு இது ரொம்ப அழக இருக்குன்னு பேசிகிட்டாங்க.
ஒருத்தனுக்கு மட்டும் ஒன்னும் புரியல, அங்க இருந்த ஓவியர கூப்பிட்டு,
என்ன இது  தலைப்பும் இல்ல, வரைந்தவன் பெரும் இல்ல, ஓவியமும் தெளிவா இல்ல இந்த ஓவியத்துக்கு என்ன அர்த்தம்ன்னு கேட்டான்..
இதே கேள்விய பிக்காசோ கிட்ட கேட்டபோது அவரு என்ன சொன்னாரு தெரியுமா?
குயில் கூவுறதுக்கு என்ன அர்த்தமோ அதுதான் என் ஓவியத்திற்கும், இது ஒரு அழகு அவளோதான்..ரசிக்க முடிஞ்சா ரசிச்சிட்டு போ அப்படின்னாராம்...
அதேதான் இந்த ஓவியத்திற்கும் அப்படின்னு ஓவியர் சொல்ல..
உற்று  பார்த்தவன் மெல்ல பேசினான்,
ஒரு வகையில் பார்த்தா, மரத்துக்கு கீழ மாடு மேயரமாதிரி இருக்கு...
தலைகீழா பார்த்தா அருவி மலைமேல இருந்து விழற மாதிரி இருக்கு..

கடைசியில் முதலில் எதிர் பார்த்த மாதிரியே அதே ஓவியத்திற்கு முதல் பரிசு கிடைத்தது...
பரிசு வழங்கும் நாளும் அறிவிக்கப்பட்டது..

இதை எதிர்த்து கோர்டில் வழக்கு தொடரப்பட்டது,
வழக்கு தொடர்ந்தவன் அந்த ஓவியத்தை தான் வரைந்ததாக சொல்ல..
வழக்கு ஆரம்பித்தது..நீதிபதி நடந்தவை கேட்டார்..
விளக்கினான் ஓவியன்..
இவன் ஒரு car mechanic இவன் கார்களுக்கு வர்ணம் அடிக்கும்போது
வர்ணம் சிந்தமல் இருக்க ஒரு வித காகிதத்தின் மேல் நின்று கொண்டு வேலை செய்வான்...
அந்த காகிதத்தில் இருந்த வண்ண சிதறல்களில் மனதை பறிகொடுத்து, அதை கண்காட்சியில் வைத்தேன் அதுவே முதல் பரிசு பெற்ற இந்த ஓவியம்...
வழக்கு மேலும் நடைபெற்றது...

தீர்ப்பு:
"என்னதான் தொழிலாளி சிந்திய வர்ணம் இதுவாக இருந்தாலும் அவனுக்கு ஓவியம் பற்றிய அறிவோ உணர்வோ கிடையாது...அதை ஓவியமாக பார்த்து உலகிற்கு உணர்த்திய ஓவியனுக்கே இந்த பரிசு"

பரிசு வழங்கும் நாளுக்கு முன்னிரவில் ஓவியனிடமிருந்து ஒரு கடிதம் வந்தது...
தான் அவசரமாக வெளியூர் செல்ல இருப்பதால் இந்த பரிசை அந்த தொழிலாளிக்கே கொடும்படி கேட்டுகொள்ளப்பட்டது...

அப்படி வெளியூர் கெளம்பி போனவர்தான் இந்த வெளியூர்காரன்...
நான் எழுதினது கவிதைன்னே தெரியாம கவிதை(ஓவியத்திற்கு கவிதையை மாற்றாக கொள்க) எழுதினவன் நான்...
வெளியூர்க்காரன் இல்லைனா நான் என்னைக்கோ இந்த blog-a மூடிட்டு படம்பக்க போயிருப்பேன்...

மிக்க நன்றி வெளியூர்க்காரன்.....
பின் குறிப்பு: மேற் சொன்ன கதை எழுதியவர் நா. பிச்சமூர்த்தி, மறுபதிவும் ஒப்பிடலும் மட்டுமே,  நான்..

Friday, April 2, 2010

காவியக்காதல்

அன்றிரவு
இரண்டாவது ஆட்டம் சினிமா முடித்து,
பழைய நண்பனிடம்
காவியக்காதல் ஆகபோகும் நம் காதலை
சொல்லிக்கொண்டே வருகையில்
எதிரில் நின்ற காவலர் கண்ணில் படவில்லை,
ஓரம்கட்டப்பட்ட பைக்கில் இறங்கி,
திமிராய் நின்றேன்,

எங்கே பொய் வருகிறாய்? -காவலர்
"கனவுத்தொழிற்சாலைக்கு"- இது நான்
"சினிமாவிற்கு"- இது என் நண்பன்
ஒரே சமயத்தில் சொன்னோம்,

கா: "யார் நீ?"
நான்: தேவதையின் காதலன்
கா:எது?

தேவதையின் காதலன் சத்தமாய்
இரண்டாம் முறை சொல்லி விறைப்பாய் நின்றேன்,

கா: (முகம் சுழித்தவாரே...) அடையாள அட்டை எடு..

உன் புகைப்படம் கொடுத்துவிட்டு ஆர்வமாய்
அவரைப்பார்த்தேன்..
கா: யார் இது?
நா: இந்த காதலனின் தேவதை..
சற்று விரைப்பனார் காவலர்..

என் நண்பனிடம் திரும்பி யார் இது எனக்கேட்டார்,

இது புகைப்படம் எடுக்கப்பட்ட தேவதைன்னு சொல்லுடான்னு
கண்சிமிட்டினேன்..

கடுப்பான நண்பன், பல்லை கடித்துகொண்டிருந்தான்,

எனக்கான அடையாளம் நீயானபின்பு
எனக்கான அடையாள அட்டை
உன் புகைப்படம்அல்லாது வேறன்ன இருக்கமுடியும்?


"இது புகைப்படம் எடுக்கப்பட்ட தேவதை"ன்னு நான் அழுத்தமாக
சொன்னபோது,
காதோடு சேர்த்து விழுந்த அடியில்
பொறிகலங்கி பூமி அதிர்வது
கண்ணில் தெரிந்தது..

"!ஹைய்யா! என் காதல் கவியக்காதலாகிவிட்டது"
என நான் துள்ளி குதித்த போது
காவலரும் என் நண்பனும் ஒரு முடிவுக்கு வந்திருந்தார்கள்..


பின்ன என்னடி,

நான் உன்னை காதலிக்கறது தெரிஞ்சு,
உன் அப்பனாவது
ஆள் வச்சு அடிச்சிருக்கணும்,
உன் அண்ணனாவது
அவன் நண்பர்கள் நாலு பேரை
கூட்டிகிட்டு வந்து மிரட்டி இருக்கணும்,
நீயாவது ஒரு முறை முரசிருக்கணும்,
இது எதுவுமேஇல்லை,
ஒரு காதல் காவியக்காதல்
ஆகணும்ன்ன ஒரு சின்ன வன்முறை கூட இல்லாம எப்படி?

கலவை

ஒரே கல்லுரி
ஒரே வகுப்பறை
ஒரு தேவதை
ஒரு தேவதைக்காதலன்
ஒரு காதல்
ஒரு கனவு,
ஒரு கடல் கண்ணீர்
ஒரு மௌனவெள்ளம்
இவைகளின் கூட்டுசேர்க்கை
நாங்கள்....காதலர்கள்...

வேலை



என் வார்த்தைகளுக்கும்
அவள் மௌனத்திற்கும்
இடையிலான இடைவெளியை
கவிதைகளால் நிரப்பிகொண்டிருகிறேன்
நிரம்பவே இல்லை என் காதல் பள்ளத்தாக்கு...

வாழ்த்துக்கள்

இன்று
பூவுக்கும்,
புன்னகைக்கும்,
மௌனத்திற்கும் பிறந்த நாள்,.
விரிவாக சொல்லாமல் சொன்னால்,
இன்று என் தேவதைக்கு பிறந்த நாள்,
வழக்கம்போல்
கண்ணில் படாமல்
இமைகள் படபடக்க
அலை பேசியில் அவள்,
ஒவ்வொரு வரிக்கும் இடையில்
மௌன அலை...
என்னை பிடிக்காததையும்
என்னை பிடித்ததையும்
மௌனத்தால் சொன்னவளுக்கு,
பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்களை,
வார்த்தைகளில் சொல்லி எப்படி புரியவைக்க,
மௌனமாய்
புன்னகைத்துக்கொண்டேன்
புரிந்திருக்குமா அவளுக்கு?

Saturday, January 16, 2010

கைதொடும் அழகு

நீ கைதொடும்
பொருள்களெல்லாம்
அழகானவைகளாக மாறிவிடுகின்றன,
ஒரு முறை என்னை தீண்டிவிட்டுப்போ,
ஒரு பேரழகியின் காதலன்,
குறைந்தபட்சம்
அழகாகவேனும் இருக்கவேண்டுமல்லவா!!!

உன்னிடம் பேசும் எல்லோரிடமும்

உன்னிடம் பேசும் எல்லோரிடமும்
பேசத்துடிக்கிறது மனது,
ஒரு தேவதையிடம் பேச
குறைந்த பட்சம் என்ன தவம் செய்ய வேண்டுமென,
ஒருவரது சொல்லிவிடமாட்டர்களா என்னை?

ஒரு கனவுகோப்பை

பெரு வண்ணங்களற்ற ஒரு ஆடையில்
சோம்பல் முறித்து,
இரட்டை சடையிலிருந்து,
விலகியும் ஒட்டியும்
இருக்கும் முடிகளை புறந்தள்ளி,
விறகடுப்பில் சமைக்கும்
உன் அம்மாவிடம்
தேனீர் வாங்கி நீ பருகும் போது,
எதிரே அமர்ந்து உன்னைப்பருக
நினைத்த கனவில்,
பாதியில் திடுக்கிட்டு விழித்தேன்,
தேவதை தேனீர் அர்ந்துவது
ஒருவாறு ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டாலும்,
அதென்ன விறகடுப்பு சமையல்
என மனது கேட்டபோதுதான்
புரிந்து கொண்டேன்,
நான் உழவன் மகன்
என்பதை மறந்துவிட்டேன் என்பதை!!!
என்னை எனக்கு நினைவு படுத்த,
உன்னையும் உன் நினைவுகளையும்,
உபயோகபடுதிக்கொள்கிறேன்   நான்,
என்னை மன்னிகாதே
வேண்டுமென்றால் மணந்துகொள்...

பொறுக்கி

நீ சிந்திய வெட்கத்தை
பொறுக்க ரோட்டரமாய் நான்,
"பொறுக்கி பசங்களுடன்
சேராதே"  காதோரமாய்
சொல்லியனுப்பிய உன் அம்மா!
சொல்லாமல் சிரிக்கும் நீ,
"சரிதான்" நம்மைப்பார்த்து
கேலி பேசுகிறது  காதல்..

ஒருதலைபட்சமானவள்

நீ சிணுங்கி சிரிக்கும் போது,
உன் உதடு தொட வரும்
காற்றை அனுமதித்துவிட்டு,
அதே நோக்கத்தில் வரும்
உன் காதோர முடியை
விளக்கிசெல்பவளே!
நாளை
உன் இதழ் தொட வரும்
என் கைகளை அனுமதித்துவிட்டு,
என் இதழ்களை தடுக்கமாட்டாய்,
என என்ன நிச்சயம்..!
எழுதிக்கொடு இப்பொழுது,
நீ ஒருதலைபட்சமானவள் இல்லையென்று,
பேனாவும் பேப்பரும் இல்லையென்றால் என்ன?
என் கன்னமும் உன் உதடுகளும்
எதற்கு இருக்கின்றன?

எப்படி இது சாத்தியம்?

எல்லோரையும் பார்க்கும்
கண்களால்தான் என்னை பார்க்கிறாயா?
நம்ப முடியவில்லை...!
உன் பார்வையை நேருக்கு நேர்
சந்தித்த 13-வது நாள்,
எனக்கு பைத்தியம் பிடித்துவிட்டது,
உன்னை சுற்றி எப்படி
ஒரு உலகம்
ஆரோக்கியமாய் இயங்குகிறது?

பயணங்கள் முடியவேண்டாம்

பேருந்து பயணத்தில்
நீ என் தோள் சாய்ந்து தூங்கும் போது,
நான் என் உலகம் மறக்கலாம்,
பயணத்தின் முடிவில்
என்னைப்பற்றி நீ எனக்கு சொல்ல,
அதிர்ச்சியில்
உன் பட்டாம்பூச்சி விழிகள்
 படபடக்காமலிருக்க,
ஏதாவதொன்று செய்து செய்துகொள் நீ இப்பொழுதே...

ஏன் காத்திருக்க வேண்டும்?

முதலிரவு முடிந்த நாளின்
அழகான காலையில்,
எப்போது குழந்தை பிறக்கும்
எனக்கேட்ட என்னை,
கண்சுருக்கி, உதடு சுழித்து,
என் காதுமடல் திருகி,
"காதல்  வந்ததற்கும்
கல்யாணத்துக்கு ஒரு வருடம்
இடைவெளி இருந்துச்சுல்ல, இப்ப மட்டும் என்ன அவசரம்,
போய் பல்துலக்கு "
என நீ கட்டளை இட்ட நொடியில்,
ஏன் இரவு வரை காக்க வேண்டுமென மனது கேட்டது..
பின்குறிப்பு: இரவு வரை காத்திருப்பது குழந்தைக்காக அல்ல

தேவதை கதை

பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் போதே
மழையாய்,
பறவையாய், வண்ணத்துப்பூச்சியாய்
மல்லிகையின் மகரந்தமாய்,
மௌனமாய் மாறிவிடுகிறாய் நீ!
நான் கேட்ட எல்லா தேவதை கதைகைவிடவும்
வித்தியாசமானவள் நீ,
கூடுதலாய் பூமியிலும்  நடக்கிறாய் நீ..

கண்ணில் கண்ணில்

நேரில் வா பார்க்கலாம் என்றாய்,
உன் கண்கள் பார்க்க பயந்து
மண்ணைபார்த்த என்னைப்பார்த்து
இரக்கமே இல்லாமல் நீ கேட்ட கேள்வி,
"மண்ணுன்னா உனக்கு அவ்வளவு  பிடிக்குமா?
வேணும்னா கொஞ்சம் மண்ணை அள்ளி உன் கண்ணில் போடட்டுமா?"
வந்த சிரிப்பை அடக்கமுடியாமல்
உன்னை அள்ளி என் கண்ணில் போட்டுக்கொண்டேன்..

காணாத கனவு

"ஒளிபடைத்த கண்ணினாய்  வா வா"
என் வயதிற்கு வரும் முன் பாடும் போது,
நீ வந்து நிற்ப்பாய்
என கனவிலும் நினைக்கவில்லை நான்,
இன்று என் கனவெல்லாம் நீயாகிகிடக்கிறாய்..

நான் Vs வெற்றி

ஏன் இவ்வளவு அழகாக பிறந்தாய்?
என் இதய துடிப்பை நிறுத்தி,
இமைகள் படபடப்பை அதிகமாக்கி,
எனக்கு சூன்யம் வைத்துவிட்டு
லாவகமாய் உன்னை தேவதை என்றும்
அழைக்க வைத்துவிட்டாய்,
நாளை நான்,
பைத்தியகாரனானால்,
என்னை தேவதை பிடித்துவிட்டதென
ஊருக்குள் சொல்லும்படி
என் நண்பர்களிடம் சொல்லிவிட்டேன் நான்..
எப்படியும் தோற்க்கமாட்டேன் நான்
நீ இருக்கும் வரை...

அவை அப்படித்தான்

அனிச்சமலர் பாதங்களில்,
என்னதான் எதிர்பார்க்கின்றன
உன் கொலுசுகள்?
ஏன் இத்தனை சிணுங்கல்கள்?
உன் பாதம் தொட்ட வெற்றிக்களிப்பா?
நாளை உன் அழகின் மொத்த பிரமாண்டம்
காணும் நாளில்,
உன் கை விரல் மோதிரம் போல்
மௌனமாய் உன்னில் சரணடையும்,
அதுவரை பொறுத்துக்கொள் அதன் கூச்சலை..

என்ன அர்த்தம்?

ஆண்கள் எவரேனும்
பூச்சூடி சென்றால்,
நீ எங்கோ ஒரு பூவை
அன்றைய தினம்
தொட்டிருக்கிறாய் என்று அர்த்தம்..

மாறிப்போன விதிகள்

நீ வந்த நாளில்,

பூங்காகளிக்களில்
அறிவிப்புபலகை மாறிப்போனது,
"பூக்களை தொட்டுவிட்டுப்போவென",
தேவதை தொட்டபூவை,
பார்க்க யாருக்குதான் ஆசை இருக்காது?

முடிக்கப்பட வேண்டிய வேலைகள்

முடிக்க வேண்டிய வேலைகள் நிறையவே இருக்கின்றன,
நீ சடை பின்ன கூந்தல் வளர்க்க வேண்டும்,
நமக்கு பிறக்க போகும்
9  குழந்தைகளுக்கும் பேர் வைக்க வேண்டும்,
நீ முத்தம் தரப்போகும்
நேரங்களை முன்கூட்டியே அனுமானிக்க வேண்டும்,
நமக்கு பிடித்த இளையராஜா பாடல்களை
தொலைக்காட்டிசியில் எதேச்சையாக
போடும் போது,
எத்தனை முத்தம் பரிமாரிக்கொல்வதென,
முடிவுகட்ட வேண்டும்,
தயவுசெய்து உன் காதலை கொஞ்சம் கடன்கொடு..

நீ, கவிதை, நாம்

பின்னரவு 1  மணிக்கு மேல்
உனக்கான கவிதைகள் அதிகம்
பிறக்கின்றன...
நடு இரவில்
விழிக்க வைத்து
விடிய விடிய கவிதை எழுத வைக்கும்
உன்னை தேவதை என்றழைப்பதா?
மோகினி என்றழைப்பதா?

என்ற சந்தேகம் என்னில் ஏனோ எழவில்லை!
எல்லோரும் என்னை
தேவதைக்காதலன் என்றழைப்பதால்..

ஏன் தாமதம்

உன்னைவிட அடர்த்தியான,
ஆழமான, நளினமான
கவிதை உலகில் இல்லை,
நியாப்படி பார்த்தால்,
மிகச்சிறந்த கவிஞருக்கான
விருதை என்றோ கொடுத்திருக்க வேண்டும்
உன் தந்தைக்கு..

Tuesday, January 12, 2010

நீயும் நானும்

நீயும் நானும்
கட்டிக்கொண்டு தூங்குகையில்,
நம் காதல் விழித்துக்கொண்டு,
இரவு முழுவதும் தூங்காமல் அலைகிறது...

விரல்

நாளை முதல்
என் சுண்டு விரலுக்கு முத்தம் கொடுப்பதை,
நிறுத்து நீ,
உன் எச்சில் தின்று,
நாடு விரலையும் தாண்டி,
வேகமாய் வளர்கிறது என் சுண்டுவிரல்..

சிவப்பு

தினம் தினம் நான் கைக்கு மருதாணி
வைக்கிறேனா?  எனக்கேட்டு
பக்கத்து வீட்டு குழந்தை நச்சரிக்கிறது,
என்னைப்போலவே அவளுக்கும் கை சிவக்கனுமாம்,
ஒரே ஒரு முறை அவளுக்காக
சிறிது மருதாணி அரைத்து வை,
எனக்கு வழக்கம்போல்
உன் முத்தம் போது...

எல்லாம் உனக்காக

காதல் புரியவில்லை
உனக்கென மிகபெரிய அளவில்,
கவிதை எழுதி காத்திருக்கும்
என்னைப்போல,
உன் முனுமுனு   பிரார்த்தனை
புரியவில்லையென,
மிகப்பெரிய அளவில்
காதுவளர்த்து காத்திருக்கிறார்,
பிள்ளையார்,
காக்க வைத்தது போதும்,
தரிசனம் கொடு,
எனக்கும் கடவுளுக்கும்...

காரணம்

உனக்கு வேண்டியதெல்லாம்,
உனக்குள்ளே இருக்கு என்றவளே,
தலை கவிழ்ந்து
என்னை திரும்பிகூட பார்க்காமல்
செல்கிறாய் நீ..
நான் உனக்குள்ளும் இருக்கிறேனா என்ன?

நாத்திகம் முதல் ஆத்திகம் வரை..

உனக்கும் அம்மனுக்கும்
6 வித்தியாசம்
கண்டுபிக்க முயன்ற என் கையிலிருந்த
புகைப்படத்தை,
நீ பிடிங்கிக்கொண்டு,
என்னை நீ கோபமாய் பார்த்தபோது..
நான் ஆத்திகனானேன்...

சந்திப்பு

இனிமேல் கடற்கரையில்,
நாம் சந்தித்துக்கொள்ள வேண்டாம்,
உன்னை தீண்ட,
எனக்கும் தென்றலுக்கும்
நடக்கும் சண்டையில்,
எப்பொழுதும் நான் ஜெயிப்பதே இல்லை...

ஈர்ப்பு

அம்மா அபசகுனமோ என்கிறாள்,
அப்பா சன்னல் சாத்துகிறார்,
தங்கை பேயென புருவம் சுருக்கி பார்க்கிறாள்,
பின்னே,
பஞ்சமுக விளக்கில்,
நீ ஏற்றிய 5  தீபங்களும் உன்னையே நோக்கி எரிந்தால்,
யார்தான் குழம்பமாட்டார்கள்...

ஒருதலைபட்சம்

அலை உன் கால் தொடலாம்,
தென்றல் உன் கன்னம் தொடலாம்,
உடை உன் இடை தொடலாம்,
நான் உன் விரல் தொடக்கூடாதோ?
காதலில் மட்டும்
 ஏன் இப்படி விதிகள் ஒருதலைபட்சமாய்?

உதட்டுசுழி

நீ உதடு சுழித்து பழிச்சான் காட்டும்போது
உன்னை முத்தமிட்டே பழகிவிட்டேன் நான்..
நாளை பக்கத்து வீட்டு குழந்தையுடன்,
சண்டை போடும்போது உன் கோபத்தை காட்ட,
உதடு சுழித்து தொலைக்காதே,
பின் நள்ளிரவில்,
குழந்தைகள் முன் முத்தமிடுவது தவறென,
நீ எனக்கு அறிவுரை சொல்ல வேண்டி வரலாம்..