Monday, August 17, 2009

நிலாக்கால நிழல்

என் எல்லா கேள்விகளுக்கும்
எரிச்சல் இல்லாமல் பதில் சொல்லத்தெரிந்தவர், அப்பா....

கடலை மகசூல் காலங்களில்
காவலுக்கு
கிணற்று மேட்டில் அவர் தூங்கபோன நாட்களில்
போர்வைக்குள் பூனைகுட்டியாய் நான்,

விடியும் வரை கதை கேட்க நினைத்து,
கேள்விகள் கேட்ட ஒரு நாளின் பின்னிரவு 2 மணிக்கு
முதல் முறையாக அவருக்கு கேள்வி கேட்க
ஒரு நிமிடம் கொடுத்தேன்,

அப்பா: "நள்ளிரவு 2 மணி வரை விழித்திருக்கும் நீ,
நாளை எப்படி 7 மணி பள்ளி பேருந்திற்கு கிளம்புவாய்?"

(பள்ளி பேருந்துகளை என் கற்பனை குதிரை கண்
முன்னே இழுத்து வந்து போட்டது)
நான்: ம்ம்ம்ம்ம்... எங்கள் பள்ளி பேருந்தில்,
மூன்றில் 2, TATA பேருந்துகள்,
ஏன் எல்லாரும் TATA பேருந்துகள் மட்டுமே வாங்குகிறார்கள்?

அப்பா: நம் தோட்டத்தில் இருக்கும் இரண்டு கடப்பாறைகளில்,
ஒன்று அடிக்கடி முனை மழுங்கி போகிறது, மற்றொன்று தரமானது,
எது உனக்கு வேண்டும்?
நான்: தரமானது,
அப்பா: TATA வாடிக்கையாளர்களும் உன்னை போலவே நினைக்கிறார்கள்,

அன்று நான் உழவன் மகன்,
இன்று நான் TATA-வின் தொழிலாளி,
நாளைய விவசாயிக்கு,
என் தந்தையின் நேற்றைய பதிலை கொண்டுசேர்க்கும்
கடமை என் தோள்களில்...